ไปเที่ยวเชียงรายมาแหละ....แต่ไปกลับ...เพราะพี่รีบไปเอาเอกสารสำคัญส่งไปศิลปากร....เลยได้แอบไปเที่ยวกะเค้าด้วย

ไปแต่เช้าเลย..เพราะต้องรีบส่งเอกสารก่อนเที่ยงแต่ก็ไม่ทันอยู่ดีเพราะต้องส่งให้เพื่อนพี่ที่อยู๋สระบุรี

ก็เลยมานั่งสแกนเอกสารแล้วให้พี่เต๋าเค้าไปริ้นท์ออกมาแทน...แต่ได้ความรู้ใหม่มาอย่าง

คือว่า ถ้าใช้บริการพวก FedEx หรือ TNT เค้าจะมารับเอกสารจากมือคุณไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนในเขตภาคเหนือก็ตาม

ไปส่งให้ถึงมือผู้รับภายในหนึ่งวันทำการ ด้วยราคา 560 บาท ย้ำ รับจากมือและส่งถึงมือเลยนะ

 

......จัดส่งเอกสารเรียบร้อยแล้วก็ไปทานข้าวเที่ยงกัน...ตกลงว่าจะทานกันพออิ่ม...

เพราะเราจะไปกินเค้กกันที่ le petit ละก้อจะไปกินข้าวต้มจ่าฮีที่หนูรอคอยมานาน แล้วค่อยเดินทางกลับ

แต่ว่าร้านเจที่กินประจำเค้าปิดแหละ...ด้วยยังไม่ถึงหน้าเทศกาล คนน้อย ป้าเลยปิด...

พี่เลยพาไปร้านบางรองแทน...เป็นร้านสไตล์บาหลี..เค้าเรียกร้านตัวเองว่า

borong restuarant...art restuarant ด้วยล่ะ พี่บอกว่า กลางคืนจะมีการรำแบบบาหลีด้วย

อะ...แต่รสชาติอาหารก็ธรรมดาๆนะ แต่ก็ดีที่มีเมนูที่พี่กินได้อะ สนุกกับการถ่ายรูปมากกว่า

 

จากนั้นก็ไปทำธุระที่สำนักงานประกันสังคมเชียงราย แล้วก็เกิดเหตุจนได้

เอาน้องขาวของน้องไปล่ะ แล้วแบตก้อหมด...สตาร์ทไม่ติด

ต้องโทรเรียกจารย์ก้องกะพ่อพี่มาดูรถ...เอิทก็โทรไปถามพ่อตัวเองว่ารถมันไฟแบตโชว์ สตารืทไม่ติด

เลยต้องเข้นกัน เอาไปซ่อม ตกลงว่าไดสตาร์ทเสีย...ก็ทิ้งไว้ซ่อม...แป๊ปนึง

ไม่รู้เป็นไรง่ะ เอารถอ๊อปมาใช้ทีไรได้เสียค่าซ่อมรถให้มันทุกทีเลย...คราวที่แล้วจะไปกุงเทพก็ต้องเปลี่ยนผ้าใบเบรคให้ง่ะ

ตั้งพันเอ็ดแหน่ะ.... T_T ดีนะ ที่ป๊ะป๋าคืนให้ง่ะ

 

อ่อๆ....ตอนที่เอารถไปซ่อม พอลงรถปุ๊ป แผ่นดินไหวด้วยล่ะ เราก้นึกว่ามีพายุ ลมพัดแรง

ขนาดตัวจะปลิว แล้วก็อู่รถที่ทำจากสังกะสีมุงนี่เอียงไปทั้งหลังเลย ตกใจมากกกก

 

ระหว่างรอซ่อมจารย์ก้องเลยไปส่งทำธุระที่โรงบาลแล้วก็เลย

เย็นมากเลยพาจารย์ก้องไปร้านกาแฟด้วย ร้านเลอเปอรืติ๊ดนี่ ท่าทางจะเป็นร้านเค้ก

ร้านกาแฟร้านเดียวในเชียงรายเลยกว่าได้อะ เจ้าของร้านเค้าเป็นคน กทม

เห็นพี่บอกว่าเค้าทำงานเพลงที่แกรมมี่มั๊ง...ช่างเถอะ...มะใช่ประเด็น

ประเด็นอยู่ที่ว่า....เค้กเยอะมากกกกก อร่อยด้วย สนนราคาประมาณ 55-80 บาท

ก็ประมาณ love at first bite ไปกันสามคนกาแฟ สี่แก้ว

คาปูชิโน่ร้อนๆ เพราะอากาศค่อนข้างเย็น....เอิทสั่งลาเต้ร้อนเพราะอากาศมันเย็นอะ

สำหรับเอิทกาแฟโอเคนะ...แต่พี่โต้งบอกว่า

 

 

นี๊....พี่โชคกะพี่อ้อมมาอ่านต้องแจกโล่ลูกค้าดีเด่นนะเนี่ย

สั่งเค้กไปสอง ได้มาสาม...มายก้อด...มีแถม...ชั้นจะเอาท้องที่ไหนไปใส่ข้าวต้ม

ซื้อกลับมาฝากพี่โชคพี่อ้อมอีก 4 อย่าง

ไล่ถ่ายรูปเค้าซะทั่วร้านเลยอะ ร้านน่ารักจิงๆ ละก็เจอพี่ภูร้าน fat free bike ที่พี่โต้งซื้อจักรยานด้วย

นั่งฟังจารย์ก้องโม้ไปโม้มา ถ่ายรูปมั่ง กินด้วย

 

กลับไปเอารถแล้วก็จะไปกินข้าวต้มคือเป้าหมายสุดท้ายที่อยากมาเชียงรายมั๊กม๊าก

ขับมาถึงหน้าร้าน เอิทก็มัวแต่คุยโทรศัพท์เมาท์กะพี่อ้อ..ก็ว่า ทำไมพี่ไม่ลงรถ

หันไปอีกที....แง๊....T-T  ร้านหยุดวันหวยออกซะงั้น

อดกินเห็ดหอมกะดอกกะหล่ำอบซอสเลยง่า....

จบลงด้วยการไปกินผัดไท...สุกี้แห้ง...(อีกแล้ว)

ปิ๊กบ้าน...ง่วงนอนกันมากๆ

ไม่รู้กลับมาถึงเชียงใหม่ได้ไง

จำไม่ได้เลยว่ากลับมาถึงแล้วแต่ละคนคุยกะพี่อ้อว่าไงบ้าง

ทิ้งให้พี่อ้อนั่งทำงานอยู่คนเดียว...เพราะเอิทไปแย่งที่นอนเค้า 55

 

ไว้คราวหน้าต้องไม่พลาดร้านข้าวต้ม...แม่สายไว้ปีหน้าเจอกันน้อง...พี่จะไปเหมาหนังมาให้หมดเรย...คอยดู

 

 

 

วันนี้ได้ฟัง stop crying your heart out อีกที (ฟังดีๆ หลายๆรอบ) หลังจากที่ดู butterfly effect ภาคแรกอีกครั้งจากโรงพยาบาลมา

รู้สึกเข้าถึงความหมายของเพลงและหนังมากขึ้น...รู้สึกอินไปกะเพลงมากขึ้น...ฟังซ้ำไปซ้ำมา

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็เคยฟังมาตั้งนานและหลายรอบแล้ว...แต่ครั้งนี้เรียกได้ว่าโดนที่สุด...

 

-----------------   

 

  เชิดหน้าเข้าไว้....หยุดได้แล้ว....อย่ากลัว....เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่มันผ่านพ้นมาแล้ว....ถูกแล้ว...เราเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้....มันลิขิตมาแล้ว...

 

......เพราะดาวทุกดวงยังมีวันดับลับหาย....แค่ลองปล่อยให้มันเป็นไป...แล้วเราคงจะได้เห็นดาวดวงนั้นอีกครั้ง....แค่ทำตามที่ใจต้องการ...แค่มั่นคงในทางที่เราเดิน....

 

แล้วก็หยุดร้องไห้...ก็เท่านั้น....

 

------------------

 

 

-------------------

 

อดทนเอาไว้....แม้วันนี้ทำอะไรลงไปแล้วมันสูญปล่าว แม้ทำดีให้ใครแล้วไม่ได้อะไรกลับมา....คงซํกวันที่เขาจะเข้าใจ

 

-------------------

 

 

--------------------