พึ่งกลับจากการไปดูป้ายดลโก้ตัว S ที่ Vsign มา..ง่วงนอนจัง

............

 

เช้าวันนี้

 

"โหลๆ เอิทเหรอ นี่เอิทนะ พี่โกวิทบอกว่านัดพี่โกมุทไว้ ให้เอิทเข้าไปรับเอิทกะพี่โกมุทมาดูป้าย"....(-_-)\

 

"พี่โกมุทค๊า....เอิทโทรมาถามเอิทว่า เอิทกะพี่โกมุทจะไปดูป้ายกี่โมง เอิทจะมารับไป ให้พี่โกมุทโทรคอนเฟิร์มพี่โกวิทด้วยค่า"....(-_-")\

 

....??????.....

 

 

 

 

 

Happy BirthDay to Me to Meeeee!!!!

 

 

555

 

 

It's ok....better than nothing...

 

 

just....fine!

 

 

 

Hi guys! It's sunday morning again that i'm going to update my blog!

 

long time ever been like this!  i woke up fresh in the morning. the weather's very nice! So breezy!

 

nowadays i think i addict to HI5! so, if u miz me, meet me at http://earthevil.hi5.com

 

see ya!

 

 

 

เมื่อวานมีแต่คนถามว่า....ใครไปทำไรให้ ทำไมตาบวมเป็นลูกกบอย่างงี๊เนี่ย

ก็ตอบไปว่า...แสบตา ก็เลยขยี้ตาซะจนน้ำตาไหล ซึ่งปกติก็ชอบแสบตาอยู่บ่อยๆ

เป็นประจำอยู่แล้วของอาการเคืองตา ไม่รู้เป็นอะไร เจ็บชะมัด

 

ใครทำน๊า....หาตัวไม่เจอ....ก็ทำตัวเองน่ะแหละ....

บอกแล้วว่าอย่าไปขยี้ตา อ๊บๆ อ๊บๆ ร้องเป็นกบทั้งวัน

 

 

 ทำอะไรให้อะ เศร้า เสียใจ เหงา ทำไมต้องมานั่งร้องไห้คนเดียววะ ทำไมอะ มีไรก็พูดมาสิ บอกมาสิ เงียบ แล้วก็หาย

มา แล้วก็ไป บอกกันซักคำ อยากไปเที่ยว หิวข้าว ง่วงนอน ร้อน เบื่อ อินเตอร์เน้ตไม่ได้ทำให้หายเหงา เปลืองตังค์ว่ะ ทำไมคอมไม่ดีอะ ทำไมเน็ตช้า

ทำไมเราไม่รู้ว่าเค้าทำอะไรอยู่ ทำไม ทำไม และทำไม พูดดีๆไม่ได้รึไง ปวดหัวเฟ้ย เอ่า...คัดจมูกอีก หยุดก็ได้วะ อย่ามายุ่งนะเว่ย ทิ้งไว้เลยทิ้งไว้คนเดียวเลย

อย่ามาทำเป็นพูดดีหน่อยเลย อยากได้ อยากกิน หิว ร่าเริงกันใหญ่ หมั่นไส้ว่ะ ไม่อยากทำไรให้คนอื่นอีกแล้ว เชิญตามสบาย ใครจะทำอะไรเชิญตามสบาย

ก็ดี อยู่คนเดียว อย่าเข้ามานะเว่ย อย่ามายุ่ง  อยากไปแอร์พอร์ท ไปทำไม ลืมไปแล้ว ตอนกลางวันนึกออกอยู่ รองเท้า? อะไรอะ ลืม โง่จริง เออ ใช่ โง่จริงด้วย เลยโดนเค้าหลอก 55 สมน้ำหน้า คิงหยังมาง่าว อิจฉา น้อยใจ ตอนเช้าทำบุญโลงศพไป 40 ล่ะ อยากรู้ว่าถ้าตายไปจะมีคนมางานศพเยอะมั๊ยนะ สงสัยจะมีคนมานั่งนึกว่า จะไปงานศพเอิทดีมั๊ยนะ แน่ๆเลยว่ะ 55 เป็นสมองที่สับสนน่าดู อย่าไปแคร์คนอื่นมาก ปล่อยมันลำบากกันซะมั่ง อยากกินหมูกรอบร้านข้าวต้มปฐมอะ ทำไม hi5 ถึงไม่อัพเดตชื่อเพื่อน อ๋อ...เพื่อนมึงไม่คบไง เออ..จิงว่ะ รำคาญรถที่ผ่านไปผ่านมาหน้าบ้าน ฝนไม่ตก ร้อนจริง ใครมา..มะมีซํกหน่อย..โรคจิตอีกละ อยากดูหนัง ปีนี้ไม่ได้ดูแฮรี่ ปีนี้ไม่ได้ไปทะเล คนอื่นเค้าไปกันน่าอิจฉา ฟังเพลงเครื่องกระตุกทำไงดี เฮ้อ เบื่อละ ไรสาระมากมาย ขายคอมแต่ไม่ให้เมาส์นะ มันแพง ย้ายรถก่อน มาละ เมื่อกี๊จาม 1 ที แสดงว่ามีคนนินทา ว๊า แย่จัง  ส่งไอเอสไม่ทันสิ้นเดือนนี้ รีบหาค่าเทอมสุดท้ายด่วน

ไม่จบแน่ๆเลยว่ะ เสียเงินไปตั้งหลายแสน เสียเวลา และเสียใจ เออ กินข้าวคนเดียวเหรอ...ไม่มีทาง ไม่กินเฟ้ย

 

 

บางสิ่งบางอย่างเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว

วันนี้เลยรู้สึกเหงาๆ

เช้าไม่อยากตื่นไปทำงาน

สายๆปวดท้องอยากกลับบ้าน

ค่ำนี้นั่งอยู่คนเดียวในห้อง

....เหงา....จับใจ

อย่าไปคิดถึงมันเลย

ปล่อยให้มันผ่านๆไป

โลกของเขา เรื่องของเขา

กลับมาอยู่โลกของเรา

ถึงเหงาแค่ไหน...ก็ยังรู้สึกดีที่ได้คิดถึง

อีกฝั่งนึงก็ยังมีคนอยู่เคียงข้างเราตลอดเวลา...นะ

 

 

 

วุ๊ย....ว่าจะเขียนไรเยอแยะ....ขี้เกียจเขียน

ปวดหลังอะ....ช่วงนี้เป็นไรมะรู้..พอเดินต่อกันซัก ชั่วโมงจะปวดหลัง

ตรงบริเวณเอว ที่กระดูกสันหลังมันต่อกับกระดูกก้นกบ(ใช่ป่าววะ)

ปวดลามมาที่ท้อง...รู้สึกมานานละนะว่าสรีระเรามันแปลกๆ

ตั้งแต่ช่วงเอวไปจนถึงช่วงขา...เวลายืนแล้วท้องมันแอ่นอะ

ดูพุงเยอะกว่าที่ควรจะเป็น -_-" ต้องเหมือนนกระยางแน่เลย

อะ....เหมือนตลกคนนั้นอะ หนู เชิญยิ้ม...

ปวดจัง ปวดจนไม่อยากเดิน...

 

ไว้จะมาเขียนเรื่อง broken flower ทีหลังเนาะ

วันนี้นั่งดูมา...ดึงความรู้สึกต่างๆกลับมาจากอดีต

เหมือนตอนที่ดู The Life Aquatic with Steve Zissou

....ใจนึงก็คิดไปว่า...ไม่น่าดูเลยว่ะ...แมร่ง....

ใจนึงก็คิดได้ว่า...ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่หว่า

nothing can get me down again...

จิ๊บๆ.....ยกเว้นปวดหลังนะ....ไปนอนดีก่า

 

 

 

 

"ภาพลักษณ์ดีเหลือเกิ๊น

คิงจะวอกเยี๊ยะหยังวะ

ขัยได้ว่าคิงฮั้น"

 

 

บางสิ่งบางอย่างเราไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้

บางทีรู้แล้วก็ไม่ได้ดีอะไรขึ้นมา

รู้แล้วดีแต่จะทำให้รู้สึกแย่

รู้แล้วก็เก็บมาคิดเรื่อยเปื่อย

ทำให้ท้อแท้ใจ และหดหู่ซะเปล่าๆ

 

......

 

ใครจะเป็นยังไง จะทำอะไร ก็เรื่องของเขา

มันเป็นหลังม่านการแสดง

เลือกที่จะเสพสิ่งสวยงามที่อยู่หน้าม่านก็พอแล้ว

อย่าไปใส่ใจกับสิ่งที่เขาเป็นเลย

 

......

 

หากเวลาที่ถูกใช้ร่วมกันนั้น

ทำให้เรามีความสุขได้...ยิ้มได้...หัวเราะได้

ก็เพียงพอแล้ว

 

......

 

อย่างอื่นก็อย่าไปคาดหวัง

ทำในส่วนของเราให้ดีที่สุด

"เพราะท้ายที่สุดแล้ว...ทุกคนก็ต้องอยู่ลำพังด้วยตัวเอง"*

 

......

 

 

 

 

 

*ประโยคนี้กลับมาอีกแล้ว ความรู้สึกเดิม แต่จิตใจเข้มแข็งขึ้นแล้ว  ไม่สนใจอะไรแล้ว จะดูแลตัวเอง ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

 

 

 

 

 

 

เมื่อวานวันแม่...

แม่ไปส่งยายรับรางวัลแม่ดีเด่น

ก็เลยไปถ่ายรูปให้แม่กะยาย

เค้าจัดงานกันที่ สวนราชพฤกษ์ จัดกลางแจ้ง มีแค่เต้นท์สำหรับแม่ๆที่รับรางวัลเท่านั้น

เพราะว่าต้องมีการจุดเทียนชัยถวานพระพรด้วย เลยต้องนั่งกลางแจ้งกัน

 

.............

 

นั่งกันสองคนกะแม่...มีเม็ดฝนเปาะแปะ...

เอิทเปรยขึ้นมาว่า:   "ถ้าฝนตกเค้าจะทำไงเนี่ย"

แม่:   "...อยู่ใต้ฟ้า...กลัวอะไรกับฝน..."

 

(*-*)

.

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

นั่งรอพิธีการต่อไปเรื่อยๆ

แม่:   "อุ๊ย...ฝนตกแล้วเนี่ย...จะไปหลบตรงไหนเนี่ย"

เอิท:  "อ้าว...ก็ไหนแม่ว่าอยู่ใต้ฟ้ากลัวไรกะฝน"

แม่:   "....ก็เมื่อกี๊ฝนมันไม่ตกโดนแม่นี่...."

 

.

 

.

 

.

 

.

 

(-_-!).....เออ...เอาเจ๊ว่าเต๊อะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้หนีพี่มากินข้าวคนเดียวล่ะ

เพราะเค้าอยากกินสปาเก็ตตี้ม๊ากมาก  อยากกินสปาเก็ตตี้ซอสมะเขือแบบเพลนๆ แต่ไม่รู้จะไปกินที่ไหนดี

พอดีว่าไปดูบ้านพี่วิไลมาเลยแวะมาชิมที่นี่...บูโอนิสสิโม Buonissimo

เมื่อก่อนร้านนี้จะอยู่ตรงทางไปแม่โจ้ เลยสามแยกแม่โจ้ ที่ขายกระเพรารสเผ็ดมาหน่อย

เซอร์เคยชวนมากินแต่ไม่เคยได้มาซักที...กลัวจะแพง แต่ตอนนี้ร้านย้ายมาอยู่

ตรงร้าน Tom เก่า ที่อยู่ริมน้ำปิงใกล้ 61 เก่า (ข้างร้านสเต็คบุฟเฟบราวนี่)

ร้านกว้างใหญ่มาก โต๊ะมีเป็นร้อย เดินเข้าไป เค้าก็งง

เพราะร้านยังไม่เปิดดีเลย ตอนเกือบๆ 11 โมง

มาคนเดียว...ตามสภาพ เค้าท่าจะนึกว่ามาสมัครเป็นเด็กเสิร์ฟ...(-_-')

----------

เลือกที่นั่งริมน้ำ เปิดเมนู อ่า.....เมนูเยอะแยะมากมาย

เล็งดูครั้งที่ 1.... Ok เมนู Vegy เยอะใช้ได้ราคาโอเค

เล็งครั้งที่ 2 กินไรดีว๊า...อะสั่งๆ สปาๆ ....แอ๊ะ....สั่งอย่างเดียว น่าเกียจป่าววะ

อะ สั่งอีกอย่งๆ สลัดละกาน....สั่งเสร็จปุ๊ป โอเค...รอๆ

3 นาทีผ่านไป...ขนมปังเรียกน้ำย่อยมาตั้งตรงหน้าตะกร้าใหญ่...อึ้งปาย...

ทั้งหมด 7 ชิ้นด้วยกัน เป็นขาไก่ 1 ขนมปังหน้าหอมใหญ่ 3 และฟอกคาเซีย สามชิ้น

แต่เค้าชอบขนมปังหัวหอมที่สุด อบมานิ่มๆ มีเครื่องจิ้มให้เป็น ซัลซ่าซอสรสเข้มข้น

กะซาวด์ครีมเข้มๆ อีกถ้วยใหญ่ (ดูภาพประกอบ) นั่งกินหนมปังไป นั่งดูเมนู(โดยละเอียด) ต่อไป

ชักอิ่ม....แล้วสลัดก็มา...อยากกินฟีต้าชีสสด เลยสั่งสลัดผัก มะเขือ กะฟีต้า

ชามเบ้อเร่อ ดูภาพ เทียบกะช้อนส้อมนะ...ใหญ่กว่าชามที่ทำ Rocket ให้พี่กินอีก

กัปตันเอาจานมาตั้งอีกชุด....เรากก็บอกไปเขินๆว่า...เออ...มาคนเดียวค่ะ

กัปตันทำหน้าอึ้งไปเล็กน้อย...(ในใจคิดว่า.....นี่เรียกว่ากินหรือนี่...จะไหวหรือนี่)

ชามนี้ 95 บาท ขอบอกว่าฟีต้าชีสเยอะมาก ถ้าไปซื้อมาทำเองก็ซักร้อยกว่าบาทแล้ว

กินสลัดจนจะถึงคอ ยังไม่พร่อง....มาแล้ว พระเอก...ที่อยากกินมากๆ

แต่ อิ่มแล้ว ทำไงดี....จานเท่าจานเปลซิสเลอร์ที่ใช้เสิร์ฟ Platter for four เลยอะ

แล้วนู๋กินคนเดียวจะกินหมดมั๊ยเนี่ย.....พอเค้ายกมาปุ๊ป เด็กเสิร์ฟถามว่า...จะเอาใส่กล่องเลยมั๊ยคะ....แป่ว

ไม่ได้ ต้องชิมก่อน...มะ...ตักใส่จานแบ่ง ชิมๆๆ อืม อร่อยมาก เป็นไส้กรอกทำเองสไตล์อิตาเลี่ยนเลย

อร่อยมาก กลมกล่อม...งุงิ จานนี้ เท่าไหร่หว่า...อ่อ 140 ....ห่อกลับๆ....ถูกจังงิ ถูกกว่าร้านบาบิลอนหน้ามออีก

--------------

วันต่อมาก็กลับมากินอีกรอบ คราวนี้พาพี่มาด้วย ต้องแก้แค้น

555 วันนี้สั่งสามอย่างเรย มีstarter เป็น ซุปผักโขมเห็ด ลาซาญญ่าผัก และ พิซซ่า ผัก(จำชื่อเรียกไม่ได้)

วันนี้มาสองคน ขนมปังเพิ่มเป็นสองเท่า โอ...มายก็อด...จะรอดถึงพิซซ่ามั๊ยเนี่ย

อร่อยมาก...อิ่ม กินพิซซ่าไปได้แค่สองชิ้น พิซซ่าใหญ่มาก เกือบเท่าร้านดุ๊กละ

(กัปตันคนเดิมบอก โอ๊ย...ร้านดุ๊กนั่นใหญ่เกิ๊น คับ<<<โกหกมาก)

อิ่มๆ ตบท้ายด้วยไอติม gelato รสฮาเซลนัท วันนี้ สนนราคา 450!!! ถูกกว่าหน้ามอ เห็นๆ

แล้วก้อไปซื้อ tiramisu กะ chocolate cake กลับไปชิม

ขอบอกว่าอร่อยมาก tiramisu เนื้อชุ่มฉ่ำ กะเค้ก เหมือนเอาช็อกโกแลตทั้งก้อนมาทำ...

แต่ขอโทษ....ไม่ได้ถ่ายรูปมา ไว้คราวหน้าละกาน เพราะมัวแต่กินละก็มัวแต่เมาท์

---------------

 

ร้านอาหารอิตาเลี่ยน บูโอนิสสิโม่ Buonissimo ถนนเส้นฟ้าฮ่ามนะ

ร้าน Tom เก่า ใกล้ 61 เก่า หาไม่ยาก ขายวัตถุดิบการปรุงอาหารอิตาเลี่ยนด้วย

มีขนมและไอติมให้ซื้อกลับบ้าน ราคาไม่แพง

 

 

 

 

ไปเที่ยวเชียงรายมาแหละ....แต่ไปกลับ...เพราะพี่รีบไปเอาเอกสารสำคัญส่งไปศิลปากร....เลยได้แอบไปเที่ยวกะเค้าด้วย

ไปแต่เช้าเลย..เพราะต้องรีบส่งเอกสารก่อนเที่ยงแต่ก็ไม่ทันอยู่ดีเพราะต้องส่งให้เพื่อนพี่ที่อยู๋สระบุรี

ก็เลยมานั่งสแกนเอกสารแล้วให้พี่เต๋าเค้าไปริ้นท์ออกมาแทน...แต่ได้ความรู้ใหม่มาอย่าง

คือว่า ถ้าใช้บริการพวก FedEx หรือ TNT เค้าจะมารับเอกสารจากมือคุณไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนในเขตภาคเหนือก็ตาม

ไปส่งให้ถึงมือผู้รับภายในหนึ่งวันทำการ ด้วยราคา 560 บาท ย้ำ รับจากมือและส่งถึงมือเลยนะ

 

......จัดส่งเอกสารเรียบร้อยแล้วก็ไปทานข้าวเที่ยงกัน...ตกลงว่าจะทานกันพออิ่ม...

เพราะเราจะไปกินเค้กกันที่ le petit ละก้อจะไปกินข้าวต้มจ่าฮีที่หนูรอคอยมานาน แล้วค่อยเดินทางกลับ

แต่ว่าร้านเจที่กินประจำเค้าปิดแหละ...ด้วยยังไม่ถึงหน้าเทศกาล คนน้อย ป้าเลยปิด...

พี่เลยพาไปร้านบางรองแทน...เป็นร้านสไตล์บาหลี..เค้าเรียกร้านตัวเองว่า

borong restuarant...art restuarant ด้วยล่ะ พี่บอกว่า กลางคืนจะมีการรำแบบบาหลีด้วย

อะ...แต่รสชาติอาหารก็ธรรมดาๆนะ แต่ก็ดีที่มีเมนูที่พี่กินได้อะ สนุกกับการถ่ายรูปมากกว่า

 

จากนั้นก็ไปทำธุระที่สำนักงานประกันสังคมเชียงราย แล้วก็เกิดเหตุจนได้

เอาน้องขาวของน้องไปล่ะ แล้วแบตก้อหมด...สตาร์ทไม่ติด

ต้องโทรเรียกจารย์ก้องกะพ่อพี่มาดูรถ...เอิทก็โทรไปถามพ่อตัวเองว่ารถมันไฟแบตโชว์ สตารืทไม่ติด

เลยต้องเข้นกัน เอาไปซ่อม ตกลงว่าไดสตาร์ทเสีย...ก็ทิ้งไว้ซ่อม...แป๊ปนึง

ไม่รู้เป็นไรง่ะ เอารถอ๊อปมาใช้ทีไรได้เสียค่าซ่อมรถให้มันทุกทีเลย...คราวที่แล้วจะไปกุงเทพก็ต้องเปลี่ยนผ้าใบเบรคให้ง่ะ

ตั้งพันเอ็ดแหน่ะ.... T_T ดีนะ ที่ป๊ะป๋าคืนให้ง่ะ

 

อ่อๆ....ตอนที่เอารถไปซ่อม พอลงรถปุ๊ป แผ่นดินไหวด้วยล่ะ เราก้นึกว่ามีพายุ ลมพัดแรง

ขนาดตัวจะปลิว แล้วก็อู่รถที่ทำจากสังกะสีมุงนี่เอียงไปทั้งหลังเลย ตกใจมากกกก

 

ระหว่างรอซ่อมจารย์ก้องเลยไปส่งทำธุระที่โรงบาลแล้วก็เลย

เย็นมากเลยพาจารย์ก้องไปร้านกาแฟด้วย ร้านเลอเปอรืติ๊ดนี่ ท่าทางจะเป็นร้านเค้ก

ร้านกาแฟร้านเดียวในเชียงรายเลยกว่าได้อะ เจ้าของร้านเค้าเป็นคน กทม

เห็นพี่บอกว่าเค้าทำงานเพลงที่แกรมมี่มั๊ง...ช่างเถอะ...มะใช่ประเด็น

ประเด็นอยู่ที่ว่า....เค้กเยอะมากกกกก อร่อยด้วย สนนราคาประมาณ 55-80 บาท

ก็ประมาณ love at first bite ไปกันสามคนกาแฟ สี่แก้ว

คาปูชิโน่ร้อนๆ เพราะอากาศค่อนข้างเย็น....เอิทสั่งลาเต้ร้อนเพราะอากาศมันเย็นอะ

สำหรับเอิทกาแฟโอเคนะ...แต่พี่โต้งบอกว่า

 

 

นี๊....พี่โชคกะพี่อ้อมมาอ่านต้องแจกโล่ลูกค้าดีเด่นนะเนี่ย

สั่งเค้กไปสอง ได้มาสาม...มายก้อด...มีแถม...ชั้นจะเอาท้องที่ไหนไปใส่ข้าวต้ม

ซื้อกลับมาฝากพี่โชคพี่อ้อมอีก 4 อย่าง

ไล่ถ่ายรูปเค้าซะทั่วร้านเลยอะ ร้านน่ารักจิงๆ ละก็เจอพี่ภูร้าน fat free bike ที่พี่โต้งซื้อจักรยานด้วย

นั่งฟังจารย์ก้องโม้ไปโม้มา ถ่ายรูปมั่ง กินด้วย

 

กลับไปเอารถแล้วก็จะไปกินข้าวต้มคือเป้าหมายสุดท้ายที่อยากมาเชียงรายมั๊กม๊าก

ขับมาถึงหน้าร้าน เอิทก็มัวแต่คุยโทรศัพท์เมาท์กะพี่อ้อ..ก็ว่า ทำไมพี่ไม่ลงรถ

หันไปอีกที....แง๊....T-T  ร้านหยุดวันหวยออกซะงั้น

อดกินเห็ดหอมกะดอกกะหล่ำอบซอสเลยง่า....

จบลงด้วยการไปกินผัดไท...สุกี้แห้ง...(อีกแล้ว)

ปิ๊กบ้าน...ง่วงนอนกันมากๆ

ไม่รู้กลับมาถึงเชียงใหม่ได้ไง

จำไม่ได้เลยว่ากลับมาถึงแล้วแต่ละคนคุยกะพี่อ้อว่าไงบ้าง

ทิ้งให้พี่อ้อนั่งทำงานอยู่คนเดียว...เพราะเอิทไปแย่งที่นอนเค้า 55

 

ไว้คราวหน้าต้องไม่พลาดร้านข้าวต้ม...แม่สายไว้ปีหน้าเจอกันน้อง...พี่จะไปเหมาหนังมาให้หมดเรย...คอยดู

 

 

 

วันนี้ได้ฟัง stop crying your heart out อีกที (ฟังดีๆ หลายๆรอบ) หลังจากที่ดู butterfly effect ภาคแรกอีกครั้งจากโรงพยาบาลมา

รู้สึกเข้าถึงความหมายของเพลงและหนังมากขึ้น...รู้สึกอินไปกะเพลงมากขึ้น...ฟังซ้ำไปซ้ำมา

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็เคยฟังมาตั้งนานและหลายรอบแล้ว...แต่ครั้งนี้เรียกได้ว่าโดนที่สุด...

 

-----------------   

 

  เชิดหน้าเข้าไว้....หยุดได้แล้ว....อย่ากลัว....เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่มันผ่านพ้นมาแล้ว....ถูกแล้ว...เราเปลี่ยนแปลงมันไม่ได้....มันลิขิตมาแล้ว...

 

......เพราะดาวทุกดวงยังมีวันดับลับหาย....แค่ลองปล่อยให้มันเป็นไป...แล้วเราคงจะได้เห็นดาวดวงนั้นอีกครั้ง....แค่ทำตามที่ใจต้องการ...แค่มั่นคงในทางที่เราเดิน....

 

แล้วก็หยุดร้องไห้...ก็เท่านั้น....

 

------------------

 

 

-------------------

 

อดทนเอาไว้....แม้วันนี้ทำอะไรลงไปแล้วมันสูญปล่าว แม้ทำดีให้ใครแล้วไม่ได้อะไรกลับมา....คงซํกวันที่เขาจะเข้าใจ

 

-------------------

 

 

--------------------

 

แต่ว่าไปซื้อที่ดินทำนาข้าว ทำสวน ทำไร่ที่ ฝาง...ย่าบอกว่าเพราะที่นามันถูก...แล้วก็ยังไม่มีใครไปตั้งโรงสีอยู่

ก็เลยเลือกไปตั้งรกรากทำกินที่นั่น...

ปู่จะเหมือนพ่อ (ไม่สิ พ่อสิเหมือนปู่) จะแต่งตัวเนี้ยบตลอดเวลา...อาบน้ำนาน..มีกิจวัตรประจำวันที่เหมือนเดิมทุกวันๆ

ตอนเด็กๆตื่นเช้าขึ้นมาจะมานั่งอยู่ในครัวกับปู่กับย่าและก็มีแม่นมของเค้าอีกสองคน จะเตรียมกับข้าวเช้ากันอยู่

เค้าชอบกลิ่นของข้าวเหนียวนึ่งใหม่ๆที่พึ่งยกออกจากเตา...ปู่จะเป็นคนเอาข้าวมาเทลงในกระบะไม้กลมๆ (เค้าเรียกไรไม่รู้จำไม่ได้)

แล้วก็กวนข้าวไปมาด้วยไม้พายเพื่อให้ข้าวร่วน แล้วปู่ก็จะหยิบข้าวที่กวนใหม่ๆมาให้ชิมนิดนึง...บอกว่าข้าวใหม่จะหวาน นุ่ม กินตอนนี้ดี

ส่วนที่เหลือจะเอาใส่ภาชนะบรรจุ ไว้ทานวันนั้นทั้งวัน แล้วเวลาที่ทานข้าว เค้าก้จะไม่ยอมหยิบข้าวในกระติกเอง

ต้องให้ปู่หยิบให้ตลอดเพราะเค้าไม่ชอบที่ข้าวมันร้อน ปู่ก็จะหยิบข้าวปั้นให้เป็นก้อนขนาดพอดีมือเด็กๆอย่างเค้าตลอด

แต่เค้าชอบ...แค่ข้าวใหม่ที่ปู่หยิบให้ทานเท่านั้นแหละ...

จนถึงบัดนี้ ภาพที่จำได้ทุกครั้งที่นึกถึงปู่ คือภาพที่ปู่นั่งกวนข้าว ตอนเช้ามืด มีกลิ่นข้าวใหม่ กลิ่นถ่านไม้และเสียงไก่ขันตอนเช้าๆ

ภาพปู่หยิบข้าวให้เค้าที่นั่งอยู่ข้างๆปู่ และรสชาดของข้าวใหม่จากมือปู่ที่จะหากินที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว.....

ด้วยความที่บ้านของเราอยู่เลยตัวอำเภอฝางเข้าไปหน่อยนึง...เวลาจะซื้อของบางอย่างก้อต้องออกมาซื้อในตัวอำเภอฝาง เรียกว่า ต.เวียง

เวลาจะเข้าตัวอำเภอก็จะเรียกว่า "เข้าเวียง" ปู่จะไปบ่อยๆ ใส่ชุดซาฟารีสีเข้มเรียบร้อย รองเท้าหนังขัดมันวับ กับหมวกทรงสากล

ก็จะมีเค้าเนี๊ยแหละ...รอคอยการกลับมาของปู่ เพราะปู่จะต้องซื้อซาลาเปาลูกใหญ่มากๆ มาฝากเค้า 1 ลูก แล้วเค้าก็จะกินแต่กุญเชียง

ที่เหลือก้อให้พี่เลี้ยงกิน...รออยู่แค่เนี๊ย...รอปู่ทั้งวันเลย..จะรู้สึกสะใจเล็กๆที่ปู่ซื้อมาฝากเค้าคนเดียว

ไม่ได้ฝากคนอื่น...แต่ขอโทษ..มาถามปู่ตอนโต ปู่บอกว่าซาลาเปามันอร่อยที่ไหน..มีเอิทกินอยู่คนเดียว...แป่ว...

มาถึงวันสุดท้าย...นั่งคุยกับย่า...ย่าบอกว่า

 

"พ่อยังเก็บผ้าอ้อมของน้องเอิทไว้อยู่เลย...เอาไว้กับตัว...ใช้เช็ดหน้า เช็ดนู่นเช็ดนี่...เก็บไว้กับตัวตลอด"

.......................

 

เค้าไม่ได้มาหาพ่อวันสุดท้าย....ได้แค่มาถ่ายรูปงานให้พ่อ

ได้แค่มาเห็นรูปพ่อที่วางหน้าศพเท่านั้น

แม่ก็ไม่ให้ขึ้นไปดูหน้าพ่อครั้งสุดท้าย....แต่ก็ดีแล้ว...ได้จำแต่ภาพพ่อที่ดีๆ

พ่อเค้าเสียใจมากๆ...ไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้เลย...ได้เห็นวันนี้

พ่อเตรียมงานทุกอย่างอย่างดี...ขอพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ

และพระราชทานเพลิงศพ....พ่อ(ปู่)คงดีใจ...

และนี่ก็เป็นเกียรติของปู่ที่สุดแล้ว...เป็นสิ่งที่แสดงว่า ปู่ทำดีแล้ว ทำเพื่อลูกเพื่อหลานดีที่สุดแล้ว ถึงแม้ว่าปู่

จะเป็นแค่เกษตรกร ทำมาค้าขายโดยที่ไม่ได้เรียนมาสูงๆเลยก็ตาม

แต่ปู่เก่งที่สุดในสายตาเค้าเสมอ.....

 

.....รักพ่อค่ะ......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มีร้านกาแฟอยู่ข้างๆออฟฟิสคุณเจริญในเชียงใหม่แลนด์

พึ่งเปิดเมื่อปลายปีที่ผ่านมานี่เอง

เราไปบ่อยซะจนเจ้าของร้านซี้กันละ.....(ไปทุกวัน)

ไปจนเค้าจำได้ละ....ว่ากินไรบ้าง

ขนมก็อร่อย..ราคาไม่แพง....

บางอย่างพี่โชค เจ้าของร้านทำเอง ทำเก่งด้วยนะ

พี่เค้าเคยทำร้านบ้านกลางซอย ร้านที่เราชอบไปกินบ่อยๆ

ถึงว่า พี่เค้าหน้าคุ้นๆ....

ถ้าได้ไปเชียงใหม่ต้องแวะไปชิมนะ

กาแฟดี ราคาถูก....แบบว่า

เคยเสียค่ากาแฟสตาร์บัควันละ 300

ตอนนี้เต็มที่ กิน วันละสามรอบก็ไม่ถึง 300

รสชาติแบบสู้สตาร์บัคได้สบายเลย

ร้านน่ารัก กาแฟดี ขนมอร่อย

คนขายน่ารักทั้งคู่เลย

วันเสาร์เย็นคนจะเยอะหน่อย เพราะเพื่อนพี่เค้ามาตั้งวงกัน...55

ถนนเมน เชียงใหม่แลนด์ ร้านสีเหลือง "กาแฟมิ่งมิตร" นะจ๊ะ

..............

ไปดูภาพประกอบกันได้ ผลงานจาก EOS 350d

กล้องพี่ต้นนะ....ยืมมา.....แหะๆ